Rosnąca świadomość konsumentów wpływa na chęć zakupu towarów, których pochodzenie jest znane. Identyfikowalność daje możliwość wglądu w historię produktów. Wpływa to na zaufanie i poczucie bezpieczeństwa klientów, pozwala im wybierać żywność, która ma dobry, pewny skład. 

Potrzeba wprowadzenia identyfikowalności produktów

Gospodarka globalna wpływa na wydłużenie się łańcucha dostaw. Żywność produkowana w jednej części świata, dostarczana jest do drugiej. Choć coraz częściej podkreśla się wagę kupowania produktów lokalnych i sezonowych, to trend związany z korzystaniem z dóbr na egzotyczną żywność, przyprawy oraz dodatki, nie wygasa. W zaopatrzeniu sklepów bierze udział liczne grono dostawców, pośredników i logistyków. 

Na globalnym rynku żywnościowym w ostatnich dziesięcioleciach dochodziło do groźnych incydentów. W 1985 roku w Wielkiej Brytanii był to wybuch epidemii BSE, czyli choroby szalonych krów. Zainfekowane mięso, które trafiło do obiegu, było źródłem licznych zachorowań wśród  ludzi na vCJD, wariant choroby Creutzfelda-Jackoba. W 1999 roku miała miejsce belgijska afera dioksynowa. Zwierzęta były karmione skażoną karmą. Drób i jaja były dostarczane do sklepów, narażając konsumentów na szkody zdrowotne. Incydenty związane z zatruciem pozostałości pestycydów, pryszczyca, ptasia i świńska grypa są dowodami na to, że potrzebne są regulacje dotyczące nadzorowania bezpieczeństwa towarów w łańcuchu żywnościowym. Obowiązujący  Codex Alimentarius i wymóg przestrzegania HACCP jest niewystarczający. 

Nieufność konsumentów zrodziła potrzebę kontroli na każdym etapie produkcji i dostawy. Pochodzenie i ruch żywności musi podlegać identyfikacji, by w razie ewentualnych nieścisłości móc reagować. Każdy podmiot na rynku spożywczym – od produkcji pierwotnej przez przetwarzanie pasz i żywności, dystrybucję, transport, przechowywanie i zaopatrzenie, jest zobligowany do stosowania się do wymogów prawa. 

Kto gwarantuje identyfikowalność produktów?

Monitorowanie produktów zagwarantowana jest przez rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Europy w przepisach dotyczących produktów żywnościowych i normach bezpieczeństwa żywności. Unia Europejska określa standardy jakości i bezpieczeństwa, które muszą spełniać wszystkie ogniwa łańcucha żywnościowego krajów członkowskich. Zagadnienie identyfikowalności zostało sprecyzowane w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 dnia 28.01.2002 r. Został powołany Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności. Przepisy zaczęły obowiązywać 01.01. 2005 r.  W Polsce Ministerstwo Rolnictwa, Rybołówstwa i Żywności monitoruje właściwe egzekwowanie norm.